Ruim twee jaar geleden kreeg ik een acute hernia in mijn lage onderrug. Na een periode van zware pijnstilling en veel op de bank/bed liggen, begon het herstelproces. Toen de heftigste klachten over waren, merkte ik dat ik bij de fysiotherapeut en bij de artsen niet echt meer vooruit boekte. Volgens de arts was de hernia intussen weg, maar ik bleef last houden van uitstralende pijn in mijn been. Ik ben bij allerlei therapeuten en specialisten geweest, maar niemand kon mij echt van mijn klachten afhelpen. Toen het weer een keer slechter ging, zei mijn vriend dat een personal trainer mij misschien verder zou kunnen helpen. Dit wilde ik dit heel graag proberen, ik was intussen zo klaar met die pijn! Ondanks mijn motivatie merkte ik dat ik het ook wel spannend vond om echt te gaan trainen. Ik was door alle pijn het vertrouwen in mijn lichaam kwijt geraakt. Met toestemming van de arts heb ik toen contact gezocht met Paul.

 

Vol goede moed ging ik naar mijn eerste training met Paul. We zouden die keer immers alleen wat testjes doen om te kijken wat ik wel/niet kon. Ik voelde meteen aan Paul dat hij snel door had wat ik wel en niet kon. Tot hij aan het eind van de training een stang pakte. Met deze stang moest ik een oefening gaan doen. Alles in mij riep: Ho, maar dit kan ik helemaal niet! Ik was zo bang dat het te zwaar voor mij zou zijn en dat ik dan weer terug bij af was. Maar Paul moedigde mij aan in mijzelf te geloven en de oefening met overtuiging te doen. Hij wist namelijk zeker dat ik het wel kon. Na een paar keer diep ademhalen heb ik het dan toch gedaan. En het lukte! Na het doen van deze oefening brak ik mentaal. Ik had het zo eng gevonden, maar was tegelijkertijd ook zo trots dat het gelukt was! Dit was het eerste stapje op weg naar nieuw vertrouwen in mijn rug.

 

Ik ben intussen 9 maanden verder. Na die eerste training heb ik samen met Paul de kracht en het vertrouwen in mijn lichaam verder op kunnen bouwen. Naast de wekelijkse personal training deed en doe ik twee keer in de week een schema dat Paul voor mij maakt. Ik heb mijzelf voorgenomen in ook echt 3 keer in de week te sporten. Vaak ga ik met plezier naar de sportschool, maar ik heb heus niet altijd zin om te sporten. Toch blijf ik het volhouden, omdat ik weet dat het belangrijk is voor mijn herstel.

 

Ervaring April 2019Ervaring Januari 2020
April 2019Januari 2020

 

In de sportschool staat op een van de muren It’s hard to beat a person that never gives up. Zo voelt dat voor mij ook, als ik lekker blijf trainen is er straks geen pijn meer die mij nog in de weg staat. Wat ben ik blij dat ik deze stap heb genomen! Ik ben er nog niet, maar wát een verschil!, Ik ben trots op wat ik tot nu toe bereikt heb, en nieuwsgierig naar waar mijn lichaam nog meer toe in staat is.

 

Terwijl ik dit typ, voel ik de spierpijn van de training van vanavond alweer opkomen. Maar spierpijn of geen spierpijn, over twee dagen sta ik er weer! Met net zoveel overgave als de vorige keer!

Romy Jonkers,