Maken voedingsmiddelen je dik?

Maken bewerkte voedingsmiddelen je dik?
Iedereen neemt wel eens een blik soep mee uit de supermarkt, of zo’n gemakkelijk toetje dat snel klaar is. Iedereen neemt ook wel eens een candy bar bij het pompstation of uit de snoepautomaat en er is bijna geen Nederlander te vinden die niet ooit eens een keer, rond de klok van 16:00 uur, een instant soepje heeft genomen. Al deze voedingsmiddelen hebben iets gemeen, ze zijn bewerkt door de producten, om ervoor te zorgen dat je ze blijft eten. Maken bewerkte voedingsmiddelen je dik? Dat hangt er een beetje van af. Als je er veel van eet, dan is de kans groot dat je ervan aankomt. Maar wanneer je verder een gezond voedings- en beweegpatroon hanteert, is dat risico minder.

Waarom maken bewerkte voedingsmiddelen je dik?
Om te zien of bewerkte voedingsmiddelen je dik maken, kijken we eerst naar wat die bewerkte voedingsmiddelen zijn. Bewerkte voedingsmiddelen zijn voedingsmiddelen die door een fabrikant zijn gemaakt en waar allerlei additieven aan zijn toegevoegd. Onder deze additieven bevinden zich bijna altijd de ingrediënten verzadigde vetten, suiker en zout. Natuurlijk stoppen de fabrikanten ook allerlei E-nummers, zetmeel en andere ingrediënten in hun producten, maar de grootste gemene deler is vet, suiker en zout. Een combinatie van deze 3 plus andere ingrediënten leidt tot vele tienduizenden producten die je wereldwijd in de supermarkt en andere verkooppunten aantreft. Je kunt hierbij denken aan bewerkte ontbijtgranen, ontbijtrepen, snacks, chips, zoutjes, dipsauzen, soepen, candy bars, koeken, frisdranken, vruchtensappen uit pak, fruitrepen, toetjes, sauzen, voorverpakte vleeswaren, smeerkaas, afbakbrood, bladerdeeg, diepvriesmaaltijden, kant-en-klaar maaltijden en zelfs industrieel geproduceerd brood.

Wie zitten er achter bewerkte voedingsmiddelen?
Nu zal je zelf al een idee hebben over het antwoord op de vraag, maken bewerkte voedingsmiddelen je dik? Maar dat komt later, want het gaat wat verder. Die bewerkte voedingsmiddelen worden gemaakt door enorm groten multinationals, met miljarden omzetten op jaarbasis. Heb jij jezelf ooit wel eens afgevraagd hoe het kan dat chips knapperig blijft? Welnu, de chips producerende fabrikanten hebben ene element tot wetenschap verheven. Zij beschikken over heuse meetapparatuur om het meest optimale kraakpunt van de chips te bepalen. Het kost ze jaarlijks miljoenen om dit te bepalen. En dat is slechts 1 facet. Diezelfde chipsfabrikanten hebben teams van laboranten in dienst om de meest optimale smaakbeleving, voor jou als consument, te creëren. Als ze die lui zelf niet in dienst hebben, dan huren ze wel de expertise in, van externe laboratoria. En daar gaat het om, jij zult hoe dan ook de smaak van hun producten lekker vinden. Jij zult, hoe dan ook, een positieve beleving ervaren als jij hun product eet. En jij zult er meer van willen eten.

Suiker, vet en zout
Waarom nou dat hele verhaal over chipsfabrikanten die hun producten optimaliseren, om de verkoop te bevorderen? Deze vraag is tevens het antwoord. De grote voedingsmultinationals produceren de meeste bewerkte voedingsmiddelen en die streven winstmaximalisatie na. Die winsten stijgen indien ze meer verkopen. Het is het er dus alles aan gelegen om jou, meer van hun producten te laten kopen. En daar komen onder andere de ingrediënten suiker, vet en zout om de hoek kijken. Want achter die mooie merken, met kleurige logo’s en cartoonfiguren op de verpakking, gaat maar 1 ding schuil. Dat ene ding is de juiste combinatie van suiker, vet en zout plus de ingrediënten die het product vormen. De meest juiste combinatie van suiker, vet en zout wordt ook wel het blisspoint genoemd. Dit is het punt waarbij de verhoudingen van deze 3 ingrediënten in het product optimaal is, om jou het meest prettige gevoel te geven.

Blisspoint
Het blisspoint heeft dus alles te maken met de juiste combinatie van suiker, vet en zout, zodat jij dit product het meest lekker vindt. Zo wordt je keer op keer verleid om dit product te kopen en om er meer van te eten. Om dit blisspoint te benaderen of te ontdekken wordt ook weer wetenschap toegepast door deze bedrijven. Suiker, vet en zout worden in bepaalde combinaties natuurlijk nooit uit zichzelf een kwakworst, een koekje of een chipje. Daar zijn de onderliggende ingrediënten voor nodig, zoals maïs, granen, zetmeel en andere bulkproducten. Maar goed, het gaat nu om de ingrediënten die bijna alle bewerkte voedingsmiddelen met elkaar gemeen hebben. Dat is dus suiker, vet en zout en de juiste combinatie daarvan vormt het blisspoint, waardoor een product onweerstaanbaar wordt.

Je eet er vaker en meer van
Het gevolg van een onweerstaanbaar product is dat je het vaker wilt eten en wanneer je het eet, dat je er meer van neemt. Het bereiken van het blisspoint is een van de manieren waarop de voedingsmultinationals succesvol proberen om je meer en vaker van hun producten te laten eten. Wellicht denk je nu bij jezelf dat je niet vaak chips, knakworst of koek eet. Dat hoeft ook niet, je hoeft niet alleen maar borrelhapjes of traktaties te eten als het gaat om bewerkte voedingsmiddelen. Bewerkte voedingsmiddelen zijn ook ontbijtgranen zoals cornflakes, cruesli, frisdrank, zuivel producten zoals drinkyoghurt, ontbijtyoghurt en vruchtenyoghurt, het croissantje bij de stationsrestauratie, de kipnuggets, hamburgers, schepijs, soep uit blik of pak, kaasspread, voorverpakte vleeswaren, kant-en-klare sauzen, toetjes uit een pakje enzovoorts. In Gezonde Voeding, het e-boek die te downloaden is op deze site, of de paperback variant, kun je onder ander hierover, nog veel meer te weten komen.

Goed voor de industrie, niet zo goed voor de mens
In de supermarkt vind je al dat soort bewerkte voedingsmiddelen. Je kent ze wel, de verpakking ziet er leuk uit, al dan niet met een leuk cartoon figuurtje (vinden de kinderen leuk), een groot logo erop en een gezondheidsclaim van iets als “nu met minder vet”. Ja, nu met minder vet, dat is dan ruimschoots gecompenseerd met suiker of wat anders. In de afgelopen tientallen jaren, dat bewerkte voeding een enorme opmars heeft gemaakt in de winkels en de keukenkastjes, is het aandeel suiker, vet en zout enorm gestegen. Dagelijks krijgt de gemiddelde Amerikaan en Europeaan, als gevolg van bewerkte voedingsmiddelen veel meer suiker, vet en zout binnen als dat er dagelijks wordt aanbevolen door de nationale gezondheidsinstanties. Mede hierdoor is de portemonnee van de voedingsindustrie veel dikker geworden, net als de bevolking.

Bron: NLbewustgezond

Nog Geen Reacties.

Laat een reactie achter